Allereerst moet u zorgvuldig en goed samengesteld zwembadwater mengen en behandelen met de juiste waterbehandelingsproducten. Dit staat al gespecificeerd in de technische voorschriften voor openbare zwembaden (DIN 19643 - Behandeling van zwem- en badwater in openbare zwembaden) of voor particuliere zwembaden (DIN EN 16713 en bsw-richtlijn nr. 2020 / 01 - Planning waterbehandeling voor particuliere zwembaden). In alle voorschriften staat echter dat desinfectie gebaseerd moet zijn op chloor of oxiderende chloorverbindingen. Hoe komen we dan van desinfectie op basis van zout naar chloor? Wanneer we het hebben over zout in zwembadwater, bedoelen we natriumchloride (chemisch NaCl, ook bekend als keukenzout). Natriumchloride is ook het belangrijkste zout in zeewater. Het gemiddelde zoutgehalte in zeewater bedraagt ongeveer 3,5 % (wat overeenkomt met 35 g zout per liter water). Daarvan is zo'n 90 % natriumchloride. Wanneer twee elektroden in een natriumchloride-oplossing worden gedompeld en onder gelijkspanning worden gezet, wordt natriumchloride onder invloed van de lading gesplitst. Dit procedé wordt elektrolyse genoemd (uit het Grieks: scheiden door middel van elektriciteit). Positief geladen natriumionen Na+ (kationen) bewegen zich naar de negatieve elektrode (kathode) en negatief geladen chloride-ionen Cl - (anionen) gaan over naar de positieve elektroden (anodes). De watermolecule H2O wordt ook elektrolytisch gesplitst in H+ en OH-ionen. 82 TECHNIEK & ENERGIEBESPARING Afhankelijk van het type procedé wordt uit deze elektrolyseproducten het eigenlijke desinfecteermiddel gegenereerd, namelijk vrij actief chloor (chemisch HClO of hypochlorigzuur) dat aan het zwembadwater kan worden toegevoegd. Deze stap kan direct of indirect plaatsvinden. Afhankelijk van de methode levert het elektrolyseren van natriumchloride-oplossingen ook natriumhydroxideoplossing (NaOH), zoutzuur (HCl) en waterstof (H2) op in de bijbehorende chemische verhouding. De waterstof die bij dit procedé vrijkomt, moet in de atmosfeer worden afgevoerd, hetzij via handmatige afvoer bij kleinere hoeveelheden (convectieve stroming), hetzij via een speciale ventilator. Het desinfectiemiddel wordt ter plaatse gegenereerd en wordt daarom ook wel "in-situ-productie" genoemd. Hieronder lichten we de gangbare methoden toe. 1. Productie van een natriumhypochlorietoplossing door middel van elektrolyse ter plaatse Het hypochlorigzuur dat hierdoor ontstaat en de natriumhydroxide-oplossing komen na de elektrolysecel in een menginrichting terecht, waar ze reageren tot een dunne natriumhypochlorietoplossing (chemisch NaClO, ook wel chloorbleekloog genoemd). De natriumhypochlorietoplossing wordt tijdelijk opgeslagen in een apart kunststof vat. Van daaruit wordt het weer naar behoefte met behulp van een doseerpomp aan het filtraat toegevoegd. Afhankelijk van de capaciteit van het systeem en de grootte van het reservoir kan de oplossing enige tijd op voorraad worden gehouden. Ook is het mogelijk om met extra doseerpompen meerdere bassins tegelijk te behandelen. OP ZWEMBADBEURZEN EN IN BROCHURES VAN VERSCHILLENDE FABRIKANTEN IS VAAK SPRAKE VAN TRIGGERWOORDEN ALS NATUURLIJKE DESINFECTIE OP BASIS VAN ZOUTEN. WELKE DESINFECTIEMETHODEN WORDEN DAARMEE BEDOELD EN WAARMEE MOET U REKENING HOUDEN ALS U DAARVOOR KIEST? VAN ZEEWATER HET GEVOEL soprazon® premium 19 Elektrolyse-installatie MAGAZINE | 2021
RkJQdWJsaXNoZXIy MjUxODg=